เส้นด้ายยางลาเท็กซ์สำหรับทำถุงเท้า

ความสามารถในการจัดหา

ความสามารถในการจัดหา 10,000 กิโลกรัม/กิโลกรัม ในแต่ละเดือน

บรรจุภัณฑ์และการจัดส่ง

รายละเอียดบรรจุภัณฑ์ 65 ซม. * 45 ซม. * 36 ซม. แต่ละอัน

เวลานำ:

นำไปใช้

ด้ายยางยืดมีชื่อเรียกอีกอย่างว่าด้ายยาง ด้ายยางยืด ฯลฯ โดยใช้ด้ายยางยืดนำเข้าเกรด A เป็นแกนหลัก พันสองครั้งด้วยเส้นใยเส้นใยสองเส้นคุณภาพสูง (เส้นด้ายโพลีเอสเตอร์หรือเส้นด้ายไนลอน)

Q: ถุงเท้าโบราณดียังไง?

A: รูปร่างของถุงเท้าโบราณสามารถแบ่งออกได้เป็น 6 ประเภท ได้แก่ ถุงเท้าแบบหลอด ถุงเท้าแบบผูกเชือก ถุงน่องแบบแยกนิ้วเท้า ถุงเท้าหัวโล้น และถุงเท้าที่ไม่มีก้น บางตัวมีถุงน่องที่มีความยาวต่างกัน บางตัวยาวถึงท้อง บางตัวยาวถึงข้อเท้า ผูกเชือกถุงเท้าเพื่อไม่ให้หลุดออกเมื่อสวมใส่ ถุงเท้าแยกนิ้วเท้าแยกนิ้วหัวแม่เท้าออกจากนิ้วเท้าอีกสี่นิ้วในรูปเหมือนยา ถุงเท้าหัวโล้นและถุงเท้าไม่มีก้น ใช้ในผู้หญิงโบราณที่มัดเท้า เรียกกันทั่วไปว่าถุงเท้าครึ่งท่อน

ถุงเท้าของราชวงศ์ Xia, Shang และ Zhou มีรูปร่างเป็นสามเหลี่ยมและเป็นของถุงเท้าแบบผูกเชือก ซึ่งสามารถใส่ได้เฉพาะเท้าแล้วผูกด้วยเชือกที่ข้อต่อข้อเท้า ถุงเท้าชนิดนี้มีมาจนถึงราชวงศ์ฮั่น ในหนังสือ Han Feizi อธิบายไว้ดังนี้: "King Wen ส่งเขาไปที่ตลาด Fenghuang (Huang Huang) เพื่อตัดเขาออก หมายความว่า King Wen แห่งราชวงศ์ Zhou บุก Chong และผูกถุงเท้าด้วยมือในตลาด Phoenix จนกระทั่งสิ้นสุดราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊กถุงเท้าสามเหลี่ยมเริ่มถูกแทนที่ด้วยถุงเท้าชนิดใหม่

ในสมัยราชวงศ์ฉินและฮั่น ถุงเท้าทำจากหนังและผ้าปรุงสุก และคนร่ำรวยสามารถสวมถุงเท้าผ้าไหมได้ โดยทั่วไปแล้วถุงเท้าจะสูงมากกว่าหนึ่งฟุต โดยมีเข็มขัดคาดที่ปลายด้านบน เวลาสวมใส่ก็คาดเข็มขัดไว้ที่ปากบน สีขาวมากกว่าแต่เครื่องสังเวยเป็นสีแดง ถุงน่องทำจากผ้าไหมและปักเป็นลวดลาย รูปร่างของถุงเท้าส่วนใหญ่เป็นหัวถุงน่อง ปากต่อจากรำ และสายรัดที่ปากทำด้วยไหมและเส้นด้าย ถุงเท้าเป็นแบบคู่ ด้านข้างเป็นผ้าไหมเนื้อละเอียดและด้านในเป็นผ้าไหมเนื้อหนา ถุงเท้าทั้งหมดทำจากผ้าชิ้นเดียว

ถุงเท้าของราชวงศ์เว่ย จิน ราชวงศ์ใต้และราชวงศ์เหนือทำจากผ้ากระสอบ ผ้าไหม และหนังสุก ตำนานเล่าว่า Cao PI จักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์ Wei มีนางสนมที่สวยงามและฉลาด เธอคิดว่าถุงเท้าเขาสัตว์นั้นหยาบ น่าเกลียด และสวมใส่ไม่สะดวก เธอจึงลองทอด้วยผ้าไหมเนื้อบางและนุ่ม และเปลี่ยนรูปทรงของถุงเท้าจากสามเหลี่ยมให้คล้ายกับถุงเท้าสมัยใหม่ เป็นผลให้ถุงเท้าจากอดีต "ประเภทเพิ่มเติม" กลายเป็น "แนบกับเท้า" แน่นอนว่าเรื่องนี้อาจไม่เป็นความจริง แต่ในเวลานี้มีถุงเท้าไหมที่เรียกว่าถุงน่องปรากฏขึ้น ใน Ode to the Goddess of Luo ของ Cao Zhi มีคำอธิบายเกี่ยวกับถุงเท้าชนิดนี้ว่า "เมื่อคลื่นขยับเล็กน้อย ถุงเท้าก็สร้างฝุ่น"

ถุงเท้าของขุนนางในสมัยราชวงศ์ถังมักทำด้วยผ้า "Beads of Record" ของ Tang Feng Zhi เคยบรรยายถึงถุงเท้าผ้าที่เฟิ่งเหว่ยทิ้งไว้หลังจากการตายของหยางกุ้ยเฟย: "ในวันที่หยางกุ้ยเฟยเสียชีวิต เฝิงเหว่ยได้รับถุงเท้าผ้าทอ"

ถุงน่องปรากฏในราชวงศ์ซ่ง จากถุงน่องผ้าไหมของผู้หญิงที่ขุดพบในเมืองเต๋ออัน มณฑลเจียงซี โดยทั่วไปจะมีหัวกลมและมีริบบิ้น 2 เส้น มีห่วงไหมเย็บรอบก้นถุงเท้าและก้นถุงเท้าทำจากไหม

หลังจากปลูกฝ้ายกันอย่างแพร่หลายในสมัยราชวงศ์หยวน ถุงเท้าก็ทำจากผ้าฝ้าย

Jiajing ปี Zhenjiang ที่นิยมรู้สึกว่าถุงเท้า. หลังจากวัลลี ผู้ชายคนนั้นก็เริ่มเอาถุงเท้าซับน้ำมัน ด้วยการพัฒนาของอุตสาหกรรมหัตถกรรม มีถุงเท้าแคชเมียร์สีขาวสำหรับขุนนาง และคนทั่วไปสวมถุงเท้าแคชเมียร์แห้ง

ในสมัยราชวงศ์ชิง ถุงเท้าพื้นบ้านมักทำจากผ้าฝ้าย ในขณะที่ผู้ดีนิยมทำถุงน่องจากผ้าไหมและผ้าซาติน ถุงเท้าของจักรพรรดิในพระราชวังอิมพีเรียลส่วนใหญ่ขอบด้วยผ้าซาตินสีทองและปักด้วยสี ในปี พ.ศ. 2422 ประเทศต่างๆ ในยุโรปนำเข้าเสื้อนิตติ้งมายังจีน และมีการนำถุงเท้า ถุงมือ และเสื้อถักอื่นๆ เข้ามาในแผ่นดินใหญ่ผ่านท่าเรือต่างๆ เช่น เซี่ยงไฮ้ เทียนจิน และกวางโจว ภายใต้อิทธิพลนี้ พ่อค้าได้จัดตั้งบริษัทถักนิตติ้งขึ้นตามท่าเรือนำเข้าสำคัญๆ ตามชายฝั่งทีละแห่ง และหลังจากนั้นเป็นต้นมาถุงเท้าส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์ถักนิตติ้ง

เมืองสิ่งทอและร้านขายชุดชั้นใน Datang ซึ่งเปิดในปี 2544 มีการลงทุนรวม 210 ล้านหยวน ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 400 หมู่ พื้นที่อาคาร 120,000 ตารางเมตร และมีผู้ค้า 1,600 ราย ประเภท เป็นเมืองการค้าและการค้าร้านขายชุดชั้นในที่ใหญ่ที่สุดในจีน โดยรวบรวมวัตถุดิบสิ่งทอ ตลาดถุงเท้าสำเร็จรูป ตลาดอุปกรณ์เสริมร้านขายชุดชั้นในสตรี ตลาดขนส่งร่วม นิทรรศการ การท่องเที่ยว และแหล่งช้อปปิ้ง ผลผลิตต่อปีอยู่ที่ 8.5 พันล้านหยวน ติดอันดับ 1 ใน 10 ตลาดชั้นนำในมณฑล และได้รับการจัดอันดับให้เป็นตลาด 100 อันดับแรกในมณฑลเจ้อเจียง ตลาดสำคัญระดับภูมิภาคในมณฑลเจ้อเจียง และตลาดมาตรฐานอารยธรรมระดับ 4 ดาวในมณฑลเจ้อเจียง

ตั้งแต่ปี 1999 ต้าถังประสบความสำเร็จในการจัดงาน China (International) Hosiery Expo 10 ครั้ง งาน China International Hosiery Expo ครั้งที่ 11 จะจัดขึ้นที่เมือง Zhejiang Datang Textile and Hosiery City เมือง Zhuji มณฑลเจ้อเจียง "ถุงเท้าคู่เดียวไปได้ทั่วโลก" ต้าถังได้รับความสนใจจากทั่วโลก

Liaoyuan ผลิตถุงเท้ามากว่า 80 ปีตั้งแต่ปี 1937 ถึงปี 2019 ก่อนปี 2005 มีกิจการร้านขายชุดชั้นในมากกว่า 40 แห่งใน Liaoyuan โดยมีเครื่องจักรร้านขายชุดชั้นในรวมมากกว่า 2,000 เครื่อง และมีการผลิตปีละ 150 ล้านเครื่อง ร้านขายชุดชั้นในผ้าฝ้าย ในปี 2548 เหลียวหยวนได้รับการระบุว่าเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจของเมืองที่ขาดแคลนทรัพยากรโดยรัฐ คณะกรรมการพรรคเทศบาลเหลียวหยวนและรัฐบาลเทศบาลใช้โอกาสนี้ในการรวมทรัพยากรร้านขายชุดชั้นในเข้าไว้ด้วยกันในเมือง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 บริษัท Northeast Hosiery Textile Industrial Park Development Co., Ltd. ของมณฑลจี๋หลินได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการที่ถนน Fufu เขตพัฒนาเศรษฐกิจเหลียวหยวน สวนอุตสาหกรรมสิ่งทอร้านขายชุดชั้นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นโครงการที่ใหญ่ที่สุดในเหลียวหยวนและแม้กระทั่งในอุตสาหกรรมร้านขายชุดชั้นในในประเทศ ได้เริ่มก่อสร้างอย่างเป็นทางการในเหลียวหยวน ด้วยการลงทุนรวม 1.4 พันล้านหยวน โครงการนี้ครอบคลุมพื้นที่ 550000 ตารางเมตร และพื้นที่อาคาร 450000 ตารางเมตร สวนสาธารณะจะก่อสร้างในห้าปีและสองเฟส เอาต์พุตเฟสแรกสูงถึง 2 พันล้านคู่ และเอาต์พุตเฟสสองถึง 4 พันล้านคู่ เมื่อสร้างเสร็จแล้ว อุทยานจะจัดหางานให้กับ 80000 คน ซึ่งคิดเป็น 1/10 ของประชากรทั้งหมดของเหลียวหยวน

ปกติเราชอบใส่ถุงเท้าผ้าฝ้าย แต่ผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์เป็นผ้าฝ้ายหรือไม่? ผู้เชี่ยวชาญด้านร้านขายชุดชั้นในกล่าวว่าไม่มี นั่นคือไม่มีถุงเท้าผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์ หากถุงเท้าคู่หนึ่งทำจากผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์ ถุงเท้านั้นจะไม่มีความยืดหยุ่นเลย ปากถุงเท้าต้องกว้างมากเพื่อให้ใส่ได้พอดี ซึ่งจะช่วยให้คุณรู้ว่าถุงเท้าทำตามได้ง่ายเพียงใด ถุงเท้าผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์ อัตราการหดตัวสูงเป็นพิเศษ ไม่แข็งแรง ไม่ทนทาน ถุงเท้าที่เป็นผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์ไม่เรียกว่าถุงเท้าผ้าฝ้าย แต่จะเรียกว่าผ้าฝ้าย โดยปกติแล้ว ถุงเท้าที่มีผ้าฝ้ายมากกว่า 75 เปอร์เซ็นต์สามารถเรียกว่า "ถุงเท้าผ้าฝ้าย" ถุงเท้าผ้าฝ้ายทั่วไปในถุงเท้า 85 เปอร์เซ็นต์เป็นถุงเท้าผ้าฝ้ายเกรดสูง มีการเพิ่มเส้นใยเพื่อการใช้งานอื่นๆ เพื่อรักษาความยืดหยุ่น ความคงทน และความสบาย โพลีเอสเตอร์ สแปนเด็กซ์ และไนลอนล้วนเป็นเส้นใยที่ใช้งานได้ทั่วไป

ในปี 1960 กระโปรงสั้นของนักออกแบบชาวอังกฤษ Mary Quant ได้รับความนิยมไปทั่วโลก กระโปรงสั้นลง ถุงเท้าสูงเล็กลง ถุงเท้ายาวถูกทิ้ง ถุงเท้าและกางเกงชั้นในกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน และถุงน่องก็ถือกำเนิดขึ้น ความสะดวกสบายของรุ่นนี้ยังคงเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงทั่วโลก ทำให้รุ่นนี้เป็นรุ่นที่ยืนยง มนุษย์สวมถุงเท้ามีประวัติอันยาวนาน จากการวิจัยที่ไม่สมบูรณ์ ช่วงเวลาแรกสุดในประเทศจีนสามารถย้อนไปถึงสมัยจักรพรรดิเหลือง และในยุโรป อาจย้อนไปถึงสมัยกรุงโรมในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ถุงน่องหรือที่เรียกว่ากางเกงรัดรูปเป็นเสื้อผ้าที่รัดร่างกายตั้งแต่เอวถึงเท้าและผู้หญิงส่วนใหญ่สวมใส่ เช่นเดียวกับถุงน่อง มีหลายวัสดุ ผ้าฝ้าย ไนลอน ผ้าขนสัตว์ผสม ฯลฯ ถุงน่องปรากฏขึ้นในปี 1960 และกลายเป็นถุงน่องทางเลือกรูปแบบหนึ่ง คำว่า "ถุงน่อง" ปรากฏในสหรัฐอเมริกา หมายถึงการรวมกันของกางเกงและถุงเท้า ในอังกฤษจะเรียกว่าถุงน่อง ไม่ว่าจะบางหรือหนาแค่ไหนก็ตาม กางเกงรัดรูปยังใช้ในสหรัฐอเมริกาเพื่ออธิบายเสื้อผ้ารัดรูปหนาทึบทึบที่ผู้หญิง นักเต้น และนักกีฬาสวมใส่กันทั่วไป

มีหลายเหตุผลที่ควรสวมถุงน่อง ถุงน่องแบบโปร่งบางที่เข้ากับสีผิวของคุณสามารถเสริมให้เรียวขาของคุณดูเรียบเนียนและเป็นประกาย ถุงน่องสีเข้มสามารถทำให้เรียวขาดูเรียวได้ ถุงน่องสีน้ำตาลช่วยให้ขาที่มีผิวสีแทนดูดีขึ้น: ขาคู่หนึ่งเป็นสีแทนทันที ถุงน่องยังมีประโยชน์ ช่วยให้คุณอบอุ่นในสภาพอากาศหนาวเย็นและยังช่วยให้คุณโชว์เรียวขาในฤดูหนาว ถุงน่องที่มีสแปนเด็กซ์ (หรือไลคร่าหรือสแปนเด็กซ์) สามารถเพิ่มการไหลเวียนโลหิตที่ขาผ่านความเครียด ปัจจุบัน ถุงน่องเป็นสินค้ามาตรฐานในสำนักงานทั่วโลก ซึ่งถือว่าถุงน่องเป็นรูปแบบมืออาชีพของเสื้อผ้าสตรี แม้ว่าการเปลือยขาจะเป็นที่นิยมในหมู่สาววัยรุ่น แต่ถุงเท้าก็ยังจำเป็นสำหรับโอกาสทางธุรกิจที่ต้องแต่งกายอย่างเป็นทางการ โรงเรียนในเครื่องแบบบางแห่งมักกำหนดให้สวมถุงเท้าที่กำหนด (บางแห่งเป็นถุงน่องหรือถุงน่อง) เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบ สาวๆ มักจะสวมถุงน่องที่ทำจากผ้าฝ้าย ขนสัตว์ หรือผ้าฝ้าย/ขนสัตว์ผสมเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นในสภาพอากาศที่เย็นกว่า

ถุงน่องที่ทำจากไนลอนหรือสแปนเด็กซ์ยังคงคุณสมบัติยืดหยุ่นและคงรูปเดิมไว้ แต่ไนลอนวัสดุนี้แตกหักง่าย รอยขีดข่วนบนของมีคมและสถานการณ์แตกหักเป็นเรื่องปกติมาก ถุงน่องที่มีส่วนผสมของผ้าฝ้ายและขนสัตว์ช่วยให้ร่างกายอบอุ่นได้ดียิ่งขึ้น ถุงน่องยอดนิยมมีมาตรฐานการผลิต ช่วงบน(เอว)เป็นยางยืดอย่างดี ก้นควรหนากว่าขา (ยกเว้นถุงน่องสำหรับเต้นบางรุ่น) ก้นเป้ายังทำจากวัสดุที่แข็งแรงกว่า ซึ่งโดยปกติจะเป็นผ้าฝ้าย ขาและเท้าตลอดจนถึงปลายเท้าทำจากผ้าทอที่บางที่สุด ซึ่งส่วนนิ้วเท้าจะหนาขึ้นและซ่อมแซม

ที่น่าสนใจคือถุงน่องที่ขาเคยเป็นเสื้อผ้ายอดนิยมสำหรับผู้ชาย (ยุโรปและอเมริกาในศตวรรษที่ 16) ซึ่งคิดค้นโดย Scot.L.Maddox ผู้หญิงสมัยนั้นปิดขาในที่สาธารณะ อย่างไรก็ตาม ประเพณีกลับตรงกันข้าม โดยผู้ชายสวมกางเกงและผู้หญิงโชว์เรียวขา ในศตวรรษที่ 20 ผู้หญิงซื้อถุงน่องในปริมาณมาก อย่างไรก็ตาม ถุงน่องสำหรับผู้ชายมีจำหน่ายในท้องตลาด ซึ่งเหมาะสำหรับรักษาความอบอุ่นและเพิ่มการไหลเวียนโลหิต ตลอดจนปรับปรุงรูปลักษณ์และความสบาย น่าแปลกที่ถุงน่องผู้ชายกลายเป็นส่วนหนึ่งของสงครามอิรัก "สิ่งหนึ่งที่ทหารอเมริกันต้องการในอิรักคือถุงน่อง เมื่อย้อนกลับไปในสมัยที่เขาเป็นนักเตะ บาร์ตสตาร์กล่าวว่าเขาสวมถุงน่องเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นขณะเล่นฟุตบอล มันอาจทำให้บางคนหยุดชั่วคราว แต่ถุงน่องเป็นวิธีการสำหรับสหรัฐฯ จริงๆ" ทหารเพื่อป้องกันตัวเองจากหมัดทรายที่น่ารำคาญ "